ሱረቱ አል-ኢምራን — አንቀጽ 122

የቃላት ትርጉም፦

• ﴿هَمَّتْ﴾፦ አሰበች፣ በልቧ ወሰነች።
• ﴿طَائِفَتَانِ﴾፦ ሁለት ቡድኖች።
• ﴿تَفْشَلَا﴾፦ ይፈሩና ይዳከሙ፣ ወደኋላ ይመለሱ።
• ﴿وَلِيُّهُمَا﴾፦ ረዳታቸውና ጠባቂያቸው።
• ﴿فَلْيَتَوَكَّلِ﴾፦ ይመኩ፣ ጉዳያቸውን ይስጡ።

የአንቀጹ ትርጉም፦

አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሶ.ዐ.ወ) የኡሕድ ጦርነት ወቅት የተከሰተውን ክስተት እንዲያስታውስ ይነግረዋል። ከሙስሊሞች መካከል ሁለት ቡድኖች ነበሩ፤ እነሱም ከኸዝረጅ ጎሳ የሆኑት የበኑ ሰሊማ እና ከአውስ ጎሳ የሆኑት የበኑ ሐሪሳ ናቸው። እነዚህ ሁለቱ ቡድኖች የሰራዊቱ ሁለቱ ክንፎች ነበሩ። ከሐሰተኛው መሪ አብዱላህ ኢብን ኡበይይ እና ተከታዮቹ ከጦር ሜዳው ሸሽተው ሲመለሱ፣ እነዚህ ሁለቱ ቡድኖችም በልባቸው ተንቀጠቀጡ፤ ጠላትን ለመገናኘት በመፍራት ወደኋላ ለመመለስ አሰቡ። ነገር ግን አላህ ረዳታቸውና ጠባቂያቸው ሆነ፤ ከዚያ አስተሳሰባቸው መለሳቸው፣ በጦር ሜዳው ላይ አጸናቸው፣ እንዲሁም ከጠላት ጋር እንዲዋጉ አበረታታቸው። አላህ ሁሉን የሚችል ነውና ሁለቱ ቡድኖች በልባቸው ያሰቡትን ነገር ፈጽመው እንዳይፈጽሙ ጠበቃቸው።

ከዚህ ክስተት ለሁሉም ሙእሚኖች ትልቅ ትምህርት አለ፦ ሙእሚኖች በሁሉም ጉዳዮቻቸው በአላህ ብቻ ይመኩ፣ ጉዳያቸውን ሁሉ ለእርሱ ይስጡ። አላህ ለሚመኩበት ሰው በቂ ነው፤ እርሱ ረዳትና ጠባቂ ነው። ልብ ይበሉ፤ እነዚያ ሁለቱ ቡድኖች በሰው ኃይል ብቻ ቢመኩ ኖሮ በፍርሃት ተሸንፈው ወደኋላ በመመለስ የሰራዊቱን አንድነት ያፈርሱ ነበር። ነገር ግን አላህ ላይ በመመካት ተቋቁመው በጦርነቱ ተገኙ። ስለዚህ ውድ ሙስሊም ወንድሜ እና እህቴ፣ በሕይወትህ ውስጥ ችግሮች ሲያጋጥሙህ፣ ፈተናዎች ሲከብዱህ፣ ልብህ ሲንቀጠቀጥ፣ አላህን አስታውስ። እርሱ ሁሉን የሚሰማ፣ ሁሉን የሚያይ፣ ሁሉንም የሚችል አምላክ ነው። በእርሱ ላይ መመካት ልብን ያረጋጋል፣ ኃይልን ይሰጣል፣ ድልንም ያመጣል። የአላህ ቃል እውነት ነው፤ እርሱ የሚመኩበት ሁሉ በቂ ነው።