සූරා අස්-සාෆ්ෆාත් — ආයාත් 118

වචනවල අර්ථ:

• وَهَدَيْنَاهُمَا – අපි ඔවුන් දෙදෙනාටම මඟ පෙන්වූවෙමු (මෙය මූසා සහ හාරූන් යන නබිවරුන් දෙදෙනාටය).
• الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ – ඍජු මාර්ගය, කිසිදු වක්රතාවයක් නොමැති සෘජු මඟ.

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් වාක්යයෙන් අල්ලාහ් තආලා තම නබිවරුන් වන මූසා සහ හාරූන් (සලාම්) යන දෙදෙනාට තම විශේෂ අනුග්රහය දැක්වූ බව ප්රකාශ කරයි. එනම්, උන් වහන්සේ ඔවුන් දෙදෙනාට ඍජු මාර්ගය වන ඉස්ලාම් ධර්මය වෙත මඟ පෙන්වූ සේක. මෙම මාර්ගය කිසිදු අපගමනයක්, වක්රතාවයක් හෝ දෝෂයක් නොමැති සෘජු මාර්ගයයි. එය මලික් (රබ්) තආලාගේ තෘප්තිය කරා ළඟා වීමට මඟ පෙන්වන එකම මාර්ගය වන අතර, සත්යය කරා ළඟා වීමට ඇති එකම මාවතයි. මෙම මඟ පෙන්වීම තුළින් ඔවුන් දෙදෙනාට තව්හීද් (ඒකදේවවාදය), නබුව්වා (නබිත්වය) සහ ධර්මයේ සියලු මූලික කරුණු පිළිබඳ පැහැදිලි අවබෝධය ලබා දුන් සේක. එමෙන්ම මෙම මඟ පෙන්වීම නිසාම ඔවුන් දෙදෙනාට පසුකාලීන පරපුරු අතරේ යහපත් කීර්තියක් සහ උතුම් ස්මරණයක් ද අල්ලාහ් ඉතිරි කළ සේක.

උපදේශන සහ පාඩම්:

1. අල්ලාහ් තආලා තම තෝරාගත් නබිවරුන්ට පවා මඟ පෙන්වීම තම අනුග්රහයෙන්ම ලබා දුන් බැවින්, සෑම මුස්ලිම්වරයෙකුම අල්ලාහ්ගෙන් ඍජු මාර්ගය ඉල්ලා සිටීම අත්යවශ්ය වේ. එබැවින් අපි සෑම සලාතයකම "ඉහ්දිනස්-සිරාතල්-මුස්තකීම්" (අපට ඍජු මාර්ගය පෙන්වනු මැනව) යැයි ප්රාර්ථනා කරමු.
2. ඍජු මාර්ගය යනු ඉස්ලාම් ධර්මයයි. එය අනුගමනය කරන තැනැත්තාට ජීවිතයේ සෑම අංශයකම සාර්ථකත්වය ළඟා කර ගත හැකිය.
3. අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම ලැබුණු තැනැත්තා කිසිදා අපගමනය නොවේ. මන්ද එය කිසිදු වක්රතාවයක් නොමැති සෘජු මාර්ගයක් බැවිනි.
4. යහපත් ක්රියා සහ ධර්මයට අනුගත වීම තුළින් මිනිසුන් අතරේ යහපත් කීර්තියක් සහ ස්මරණයක් ඉතිරි කිරීමට අල්ලාහ් කැමති වේ. එය ලෞකික ජීවිතයේදීම ලැබෙන විශාල අනුග්රහයකි.
5. මෙම ආයතය තුළින් අපට පෙනී යන්නේ අල්ලාහ් තම නබිවරුන්ට ලබා දුන් උතුම්ම අනුග්රහය වන්නේ ඍජු මාර්ගය පිළිබඳ මඟ පෙන්වීම බවයි. එබැවින් අපි ද එම මාර්ගය අනුගමනය කිරීමට උත්සාහ කළ යුතු අතර, එයින් අපගමනය වීමෙන් වැළකී සිටිය යුතුය.