Surah Al-Maidah — Aya 56

Ma’anonin Kalmomi:

• يَتَوَلَّ: ya ɗauki Allah, Manzonsa, da muminai a matsayin abokan taimako da tsarewa.
• حِزْبَ اللَّهِ: ƙungiyar Allah, wato masu taimakon addininsa da bin umarninsa.
• الْغَالِبُونَ: masu rinjaye da nasara a kan abokan gaba.

Fassarar Aya:

Duk wanda ya ɗauki Allah da Manzonsa (Muhammadu ﷺ) da kuma muminai a matsayin abokan taimako da tsarewa, ta hanyar imani da su da kuma bin umarninsu, to lalle shi yana cikin ƙungiyar Allah. Kuma ƙungiyar Allah su ne masu nasara a ƙarshe, domin Allah ne ke taimakon su da kuma ba su rinjaye a kan maƙiyansu. Wannan nasara ba ta taƙaita ga yaƙi kawai ba, har ma da nasara a kan sha’awa, shaidan, da duk wani abin da ke shãfe mutum daga tafarkin gaskiya. Idan mutum ya dogara ga Allah kuma ya bi Manzonsa da muminai, to Allah ba zai taɓa barin shi ya ɓata ba, domin Allah ya yi alkawarin taimakon masu bi.

Fa’idodin Aya:

1. Wannan aya tana ƙarfafa muminai su kasance da haɗin kai da zumunci, domin taimakon juna a kan gaskiya yana daga cikin dalilan samun nasara.
2. Tana nuna cewa nasara ba ta dogara ga yawan mutane ko kayan yaƙi ba, amma tana dogara ga imani da biyayya ga Allah da Manzonsa.
3. Tana ƙarfafa zuciyar mumini cewa ko da ya kasance kaɗai a cikin al’umma, to idan yana tare da Allah da Manzonsa da muminai, to shi yana cikin rukunin da ba zai taɓa yin rashin nasara ba.
4. Tana koya mana cewa abota da muminai nagari tana daga cikin hanyoyin samun tsaro da nasara a duniya da lahira.
5. Tana nuna cewa Allah ba ya yãbar masu taimakon addininsa, kuma wannan alkawari ne da ba zai sauya ba.