ሱረቱ አል-ማኢዳ — አንቀጽ 56

የቃላት ፍች፡-

• የተወለ (ይጠብቅ/ይወዳጅ)፡- አንድን ሰው ወዳጅ አድርጎ መያዝና እርዳታውን መፈለግ ማለት ነው።
• ሒዝብ (ሕዝብ/ፓርቲ)፡- የአላህ ሕዝብ ማለት የአላህን ሃይማኖት የሚረዱና የሚደግፉ ጎራ ማለት ነው።
• አል-ጋሊቡን (አሸናፊዎች)፡- በጠላቶቻቸው ላይ ድል የሚቀዳጁ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፡-

አላህ በዚህ ክቡር አንቀጽ ውስጥ እንዲህ ይላል፡- አንድ ሰው አላህንና መልእክተኛውን (ሙሐመድን ሰላም በእነርሱ ላይ ይሁን) እንዲሁም አማኞችን ወዳጅ አድርጎ ቢይዝ፣ እርዳታቸውን ቢፈልግና በእነርሱ ቢታመን፣ እርሱ ከአላህ ሕዝብ ይቆጠራል። የአላህ ሕዝብ ደግሞ እነርሱ አሸናፊዎች ናቸው፤ ምክንያቱም አላህ የሚረዳቸውና የሚጠብቃቸው ስለሆነ በጠላቶቻቸው ላይ ድል ይቀዳጃሉ።

ይህ አንቀጽ የመጣው ከዚህ በፊት ባለው አንቀጽ ውስጥ አላህ አይሁዶችንና ክርስቲያኖችን ወዳጅ አድርገው የሚይዙትን ሰዎች ከገሠጸ በኋላ ነው። አላህ ለሙእምናን እንዲህ ሲል መመሪያ ሰጣቸው፡- ከከሃዲዎች ይልቅ አላህን፣ መልእክተኛውንና አማኞችን ወዳጅ አድርጉ፤ ይህ የእምነት ጉዳይ ነውና። ወዳጅነት በእምነት ላይ የተመሠረተ መሆን አለበት እንጂ በዘመድነትና በጎሳ ላይ ብቻ የተመሠረተ መሆን የለበትም።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. አላህ ለባሮቹ ያለው ጸጋ ታላቅ ነው፤ እርሱን ወዳጅ አድርጎ የሚይዝ ሰው በጭራሽ አይጠፋም፤ ድል የእርሱ ነው።
2. የአላህ ሕዝብ መሆን ክብርና ልዩነት ነው፤ ይህ ክብር የሚገኘው በእምነትና በመልካም ሥራ ነው እንጂ በሀብትና በዘር አይደለም።
3. አማኞች እርስ በርሳቸው መዋደድና መተሳሰብ የእምነታቸው ፍሬ ነው፤ በዚህም ጠንካራ ማኅበረሰብ ይመሠርታሉ።
4. ድል የሚገኘው በቁጥር ወይም በመሣሪያ ብዛት አይደለም፤ አላህ የሚረዳቸው ሰዎች ብዙም ቢሆኑ ጠላቶቻቸው ቢበዙም አሸናፊዎች ናቸው።
5. አንድ ሙስሊም ለእምነቱ ታማኝ ከሆነና አላህን ወዳጅ አድርጎ ከያዘ፣ በልቡ ውስጥ ጸጋና ሰላም ይሰፍናል፤ በሕይወቱም ሁሉ በረከትን ያገኛል።