ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 132

የቃላት ትርጉም፡-

• وَلِكُلٍّ፡- ለእያንዳንዱም (ለሰዎች ሁሉ)።
• دَرَجَاتٌ፡- ደረጃዎች/ማዕረጎች (በጎ ለሠሩ የላቀ ደረጃ፣ ክፉ ለሠሩ ዝቅተኛ ደረጃ)።
• مِمَّا عَمِلُوا፡- ከሠሩት ሥራ (በሥራቸው ምክንያት)።
• بِغَافِلٍ፡- ዘንጊ/ቸልተኛ (የማያውቅ)።

የአንቀጹ ትንታኔ (ተፍሲር)፡-

ይህች አንቀጽ የሚያረጋግጠው አላህ (ሱብሃነሁ ወተዓላ) ለእያንዳንዱ ሰው ከሥራው ተመጣጣኝ የሆነ ደረጃ እንዳለው ነው። ማለትም መልካም ሥራ የሠራ ሰው በገነት ውስጥ ከፍ ያለ ደረጃ ይኖረዋል፤ ክፉ ሥራ የሠራ ሰው ደግሞ በሲኦል ውስጥ ዝቅተኛ ደረጃ ይኖረዋል። ደረጃዎቹ እንደ ሥራው መጠንና ጥራት ይለያያሉ፤ ብዙ መልካም ሥራ የሠራ ከትንሽ መልካም ሥራ ከሠራ ጋር አይተነጋገጥም፤ እንዲሁም ክፉ ሥራ የሠራ ሰው ከክፉ ሥራ ከሠራው ጋር አይመሳሰልም። አላህ ከሠራተኞች ሁሉ ሥራ የሚያመልጠው ነገር የለም፤ እርሱ ሁሉን አዋቂና ተመልካች ነው፤ ምንም ነገር ከእርሱ አይደበቅም። ለነቢዩ (ሶለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) እንደ ማረጋገጫና ማበረታቻ ሲሆን፣ አላህ የባሮቹን ሁሉ ሥራ የሚያውቅና በየራሳቸው ደረጃ የሚመነዳቸው መሆኑን ያስታውቃል። ይህም ለሰዎች ሁሉ ፍትሕ የሚሰፍንበት መሆኑን ያሳያል።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. አላህ ፍትሕ የሞላው ነው፤ ለእያንዳንዱ ሰው እንደ ሥራው የሚገባውን ደረጃ ይሰጣል፤ ይህም በሙስሊሙ ልብ ውስጥ የፍትሕ እምነትን ያጸናል።
2. መልካም ሥራን ማብዛት ደረጃን ከፍ ያደርጋል፤ ስለዚህ ሙስሊም ወደ በጎ ሥራ በመጣድ ይበረታታል።
3. አላህ ዘንጊ አለመሆኑ ለሰው ልጅ ምሥጋናና ማረጋገጫ ነው፤ ምክንያቱም ሥራው ሁሉ በአላህ ዘንድ ተጠብቆ ይገኛል፤ በመጨረሻው ቀን ሙሉ ዋጋውን ያገኛል።
4. አንቀጹ ለበጎ ሠሪዎች ተስፋን ይሰጣል፣ ለክፉ ሠሪዎች ደግሞ ማስጠንቀቂያ ነው፤ ይህም ሰውን ወደ በጎ ሥነ ምግባር ይመራዋል።
5. እያንዳንዱ ሰው በራሱ ሥራ ይፈረድበታል እንጂ በሌላ ሰው ሥራ አይፈረድበትም፤ ይህም የግለሰብን ኃላፊነት ያሳያል።