Surah Al-An'am — Aya 67

Ma'anar Kalmomi:

• Naba'i: Labari, ko al'amari mai muhimmanci.
• Mustaqar: Wurin da zai tsaya a kai, ko lokacin da zai faru, ko ƙarshensa.

Tafsiri:

Duk wani labari ko al'amari da aka yi alkawari game da shi, yana da ƙayyadadden lokaci da wurin da zai tabbata a kai, kuma ba zai iya tserewa ba. Wannan yana nufin cewa duk abin da Manzo (SAW) ya fada game da tashin kiyama, sakamako, ko azabar Allah, duk zai faru a lokacinsa da Allah ya ƙaddara. A wannan ayar akwai gargaɗi ga kafirai da masu shakka cewa ba za su tsira ba daga sakamakon abin da suke yi na ƙaryata gaskiya. Za su sani, a duniya ko a lahira, cewa abin da aka gaya musu gaskiya ne, amma a lokacin da sani ya zo musu, ba zai amfane su ba. Wannan magana ce mai cike da tsoro da hukunci, domin tana nuna cewa kowane labari yana da ƙarshensa wanda ba zai iya jinkirtawa ba.

Fa'idodin Darasi:

1. Imani da cewa Allah ne ke sarrafa dukkan al'amura, kuma ba wani abu da ke faruwa a duniya face da nufinsa da ƙaddararsa.
2. Ƙarfafa gwiwa ga muminai cewa gaskiya za ta yi nasara a ƙarshe, ko da an jinkirta ta a duniya.
3. Gargaɗi ga masu ƙaryatawa cewa ba za su tsira ba daga sakamakon ayyukansu, don haka su tuba kafin lokaci ya ƙare.
4. Tunatar da cewa ilimi da sani na gaskiya yana da amfani ne kafin faruwar al'amari, ba bayan ya faru ba.
5. Nuna cewa Alkur'ani yana da hikima wajen yin gargaɗi da tsoratarwa, domin ya sa mutum ya yi tunani kafin ya aikata abin da zai yi nadama a kai.