සූරා අල්-ආරාෆ් — ආයාත් 197

වචනවල අර්ථ:

• තද්ඌන – ඔබ අයැදින / ආරාධනා කරන
• මින් දූනිහි – ඔහු (අල්ලාහ්) හැර
• ලා යස්තාතීඌන – ඔවුන්ට හැකියාවක් නැත
• නස්රකුම් – ඔබට උදව් කිරීමට
• අන්ෆුසහුම් – තමන්ගේම ආත්මයන්ට

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් තආලා මෙම උත්තම වාක්යයෙන් අවධාරණය කරන්නේ, අල්ලාහ් හැර අන් දෙවිවරුන් ලෙස ඔවුන් අයැදින ඒ දේවල් – ඒවා පිළිම වේවා, ගස් ගල් වේවා, තාරකා වේවා, හෝ වෙනත් කිසිවක් වේවා – ඒවාට කිසිදු බලයක් නොමැති බවයි. ඔවුන්ට ඔබට උදව් කිරීමට හෝ ඔබෙන් විපත් ඉවත් කිරීමට කිසිසේත්ම හැකියාවක් නැත. එපමණක් නොව, ඔවුන්ට තමන්ටම පවා උදව් කර ගැනීමේ හැකියාවක් නැත. ඔවුන් කුමන අනතුරකට හෝ හානියකට මුහුණ දුන්නොත්, එයින් තමන්ව ආරක්ෂා කර ගැනීමටවත්, තමන්ටම යහපතක් ගෙන ඒමටවත් ඔවුන් බලය නොදරති.

මෙය අතිශයින්ම දුර්වල හා අසරණ තත්ත්වයකි. තමන්ටම උදව් කර ගත නොහැකි, තම අවශ්යතා පවා සපුරා ගත නොහැකි දෙයක්, අන් අයගේ අවශ්යතා සපුරාලනු ඇත්තේ කෙසේද? එබැවින් අල්ලාහ් හැර අන් කිසිවකුට නැමදීම, අයැදීම මොනතරම් මෝඩකමක්ද! මෙය අල්ලාහ් තආලා මෙම කාරණය නැවත නැවත පැහැදිලි කරන්නේ, ඔවුන් නමදින ඒවා කිසිදු යහපතක් හෝ අයහපතක් කිරීමට බලය නොදරන බව තහවුරු කිරීමටය.

මෙම වාක්යයෙන් ලැබෙන පාඩම්:

1. අල්ලාහ් තආලා පමණක් සියලු බලයේ හිමිකරුය. උන්වහන්සේ හැර අන් කිසිවකුට කිසිදු බලයක් නැත. එබැවින් අපගේ සියලු අයැදීම්, බලාපොරොත්තු සහ විශ්වාසය තැබිය යුත්තේ උන්වහන්සේ කෙරෙහි පමණි.
2. අල්ලාහ් හැර අන් දෙවිවරුන්ට නැමදීම අර්ථ විරහිත ක්රියාවකි. තමන්ටම උදව් කර ගත නොහැකි දෙයකින් උදව් බලාපොරොත්තු වීම ඥානවන්ත ක්රියාවක් නොවේ.
3. මෙම වාක්යය තවදුරටත් අවධාරණය කරන්නේ, අල්ලාහ් තආලාගේ ඒකත්වය (තව්හීද්) සහ උන්වහන්සේට පමණක් නැමදීමේ වැදගත්කමයි. උන්වහන්සේ පමණක් සියලු යහපත් දේවල හිමිකරු වන අතර, උන්වහන්සේගේ අවසරයෙන් තොරව කිසිවක් සිදු නොවේ.
4. මනුෂ්යයා තම දුර්වලකම හඳුනාගෙන, සර්වබලධාරී අල්ලාහ් වෙත පමණක් යොමු විය යුතුය. උන්වහන්සේ පමණක් අපගේ ආරක්ෂකයාය, උපකාරකයාය.