ሱረቱ አን-ኒሳ — አንቀጽ 55

የቃላት ፍች፡-

• «صَدَّ عَنْهُ» ማለት ከእሱ (ከመሐመድ ﷺ እና ከቁርኣን) ዞረ፣ አመነበትም ሆነ ሌሎችንም ከመከተል ከለከለ ማለት ነው።
• «سَعِيرًا» ማለት በእጅጉ የተነደደች እሳት ማለት ነው።

የአንቀጹ ትንታኔ፡-

አላህ በዚህ አንቀጽ ውስጥ ከመጽሐፉ ባለቤቶች (አይሁዶች እና ክርስቲያኖች) የተለያዩ አቋሞችን ይገልጻል፡- ከእነርሱ ውስጥ በመሐመድ ﷺ ያመኑ አሉ፤ ለምሳሌ ዐብዱላህ ኢብኑ ሰላም እና ከእሱ ጋር የነበሩት ጥሩ አይሁዶች። ከእነርሱ ውስጥ ደግሞ ከእምነት የዞሩ፣ እምነትን የከለከሉ እና ሰዎችን ከመሐመድ ﷺ መከተል የሚከለክሉ አሉ። እነዚህ ከሃዲዎች በቂ ቅጣታቸው የገሀነም እሳት ነው፤ ያቺ በእጅጉ የተነደደች እሳት በእነርሱ ትነደዳለች። ይህ አንቀጽ የሚያመለክተው አላህ ለነቢዩ ኢብራሂም እና ለዘሮቹ ነቢያት ያወረደውን ነገር አንዳንዶቹ እንዳመኑበት፣ ሌሎቹ ግን እንዳልተቀበሉት ነው። ይኸውም አቋማቸው ለመሐመድ ﷺ በተወረደው ቁርኣን ላይ ተግባራዊ ሆኗል። ስለዚህ ከእነርሱ የአመነ ሰው ዳነ፣ የካደ እና የከለከለ ሰው ግን የገሀነም እሳት በቂ ቅጣት ነው።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶች፡-

1. ሰዎች በእውነት ፊት የተለያዩ አቋሞች አሏቸው፤ አንዳንዶች ይቀበሉታል፣ ሌሎች ደግሞ ይከለክላሉ፤ እያንዳንዱ ሰው በራሱ ምርጫ ይጠየቃል።
2. የእምነት ጸጋ ታላቅ ችሮታ ነው፤ ከመጽሐፉ ባለቤቶች መካከል ያመኑት ሰዎች የተከበሩ ናቸው፤ ይህ የሚያሳየው እስልምና ለሁሉም ክፍት መሆኑን እና መዳን የተመካው በመልካም ምርጫ ላይ መሆኑን ነው።
3. የአላህ ቅጣት ፍትሃዊ ነው፤ እውነት ከደረሰው በኋላ የካደ ሰው የገሀነም እሳት በቂ ቅጣት ነው፤ ይህ ደግሞ የአላህን ፍትህ እና ጥበብ ያሳያል።
4. በቁርኣን እና በመሐመድ ﷺ ማመን የሁሉም የቀደሙ ነቢያት እምነት ተፈጻሚነት ነው፤ ስለዚህ እስልምና አዲስ ሃይማኖት ሳይሆን የሁሉም የአላህ መልዕክቶች ማሟያ እና ማረጋገጫ ነው።