සූරා අල්-අන්ආම් — ආයාත් 88

වදන්හි අරුත්:

• هُدَى اللهِ: අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම හෙවත් ඔහුගේ ධර්මය.
• يَهْدِي بِهِ: එමගින් ඔහු මඟ පෙන්වයි.
• لَحَبِطَ: අකාර්යක්ෂම වී අපවිත්ර වී යනු ඇත.
• مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ: ඔවුන් කරමින් සිටි (කුසල්) ක්රියාවන්.

අර්ථ විවරණය:

මෙම (ඉහත සඳහන් කළ නබිවරුන්ට අල්ලාහ් ලබා දුන්) උතුම් මඟ පෙන්වීම අල්ලාහ්ගේ ත්යාගයක් සහ දයාවකි. ඔහු තම ගැත්තන් අතුරින් ඔහු අභිමත කරන අයට පමණක් මෙම මඟ පෙන්වීම ලබා දෙයි. මෙය ඔහුගේ ඥානවන්ත තීරණය හා අභිමතය අනුව සිදු වේ.

ඉන්පසු අල්ලාහ් අවධාරණය කරන්නේ මෙම උතුම් නබිවරුන් පවා — ඔවුන්ගේ උසස් තත්ත්වය නිසා එවැන්නක් සිදු නොවූවත් — උපකල්පනයක් ලෙස ඔවුන් අල්ලාහ්ට අදේවත්වය (ෂිර්ක්) කළේ නම්, ඔවුන් කළ සියලු යහපත් ක්රියා නිෂ්ඵල වී යනු ඇත. මන්ද අල්ලාහ් අදේවත්වය සමඟ කිසිදු යහපත් ක්රියාවක් පිළිගන්නේ නැත. අදේවත්වය සියලු කුසල් ක්රියා විනාශ කර දමන දෙයකි. එබැවින් අදේවත්වයෙන් තොරව සිටීම කුසල් ක්රියා පිළිගැනීමට මූලික කොන්දේසියකි.

මෙම වාක්යයෙන් ලැබෙන පාඩම්:

1. මඟ පෙන්වීම සම්පූර්ණයෙන්ම අල්ලාහ්ගේ අතේ පවතී. ඔහු අභිමත කරන අයට පමණක් එය ලබා දෙයි. එබැවින් අප ඔහුගෙන් මඟ පෙන්වීම ඉල්ලිය යුතු අතර, එය ලැබුණු විට ඔහුට කෘතඥ විය යුතුය.
2. අදේවත්වය (ෂිර්ක්) යනු සියලු යහපත් ක්රියා විනාශ කරන මහා පාපයකි. එය නබිවරුන්ට පවා අදාළ වන තරම් බරපතල දෙයකි.
3. අල්ලාහ්ගේ ධර්මය එකම සත්ය මාර්ගයයි. එය අනුගමනය කරන තැනැත්තා ජයග්රහණය කරයි.
4. මෙම වාක්යය තවුහීද් (අල්ලාහ්ගේ ඒකීයත්වය) හි වැදගත්කම සහ එය ආරක්ෂා කිරීමේ අවශ්යතාවය අපට උගන්වයි. එය අපගේ ජීවිතයේ සියලු කටයුතුවලදී අල්ලාහ්ට පමණක් කීකරු වීමට අපව යොමු කරයි.