სურა ალ-ბაქარა — აია 72

მათ თქვეს: «მიმართე თხოვნით შენს უფალს, რათა აგვიხსნას, – როგორია იგი, რადგანაც ბევრია ჩვენთვის ერთნაირი ძროხა და, ალლაჰი თუ ინებებს, უეჭველად, ჩვენ ვიქნებით ჭეშმარიტ გზაზე მდგომნი».

მან (მუსამ): «ჭეშმარიტად, ის (ალლაჰი) ამბობს: "იგია ძროხა: არა დამცრობილი – მიწის ხვნასა და ნათესის რწყვაში; ყოვლად უნაკლო, რომელსაც რაიმე თვალსაჩინო ლაქა არ გააჩნია"». მათ თქვეს: «აი, ახლა მოხვედი ჭეშმარიტებით». და მათ დაკლეს იგი [ძროხა], თუმცა თითქმის მზად იყვნენ, რომ ეს არ გაეკეთებინათ.

და ჩვენ [ალლაჰი] ვთქვით: «დაარტყით მას [მოკლულს] რომელიმე ნაწილით მისგან [დაკლული ძროხისგან]». (და მოკლული, მასზე დარტყმის შემდეგ, გაცოცხლდა და მკვლელის სახელი განაცხადა.) ასე გააცოცხლებს ალლაჰი მკვდრებს (აღდგომის დღეს) და გიჩვენებთ თავის ნიშნებს, რათა დაფიქრდეთ.

მას შემდეგ, [რაც ალლაჰმა გიჩვენათ სასწაულები], თქვენი გულები გამკაცრდა; ისინი აღარ რბილდებიან, [თუნდაც საოცარი ნიშნები ეჩვენებოდეთ]. ისინი [გულები] ქვას ჰგვანან ან კი კიდევ უფრო მკაცრია, ვიდრე ქვა. და ჭეშმარიტად, ქვებს შორის არიან ისეთები, რომლებიდანაც მდინარეები ამოხეთქავს, რომლებიდანაც ადამიანები სვამენ წყალს და რწყავენ ბაღებსა და ნათესებს; და მათ შორის არიან ისეთებიც, რომლებიც იბზარება და იქიდან წყალი გამოედინება; და მათ შორის არიან ისეთებიც, რომლებიც ალლაჰის შიშით ეცემიან.