සූරා අල්-මුමිනුන් — ආයාත් 113

වචනාර්ථ:

* لَبِثْنَا - අපි රැඳී සිටියෙමු (නතර වී සිටියෙමු)

* يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ - දිනක් හෝ දිනක කොටසක්

* الْعَادِّينَ - ගණන් කරන්නන්, (කාලය) ගණනය කරන්නන්

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් තආලා මෙම ආයාතයේදී අපාවාසීන්ගේ තත්ත්වය විස්තර කරයි. ඔවුන් අපා ගින්නේ දැඩි දඬුවම් විඳිමින් සිටින විට, අල්ලාහ් ඔවුන්ගෙන් මෙසේ අසනු ඇත: "නුඹලා මිහිතලයේ කොපමණ කාලයක් රැඳී සිටියෙහුද?" එවිට ඔවුන් එම ප්රශ්නයට පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ පවසති: "අපි එහි රැඳී සිටියේ දිනක් හෝ දිනක කොටසක් පමණයි."

ඔවුන් එසේ පැවසීමට හේතුව, ඔවුන්ට දැනෙන දැඩි වේදනාව සහ භීතිය නිසා කාලය පිළිබඳ ඔවුන්ගේ හැඟීම අවුල් වී තිබීමයි. ලෝකයේ ඔවුන් ගත කළ දීර්ඝ කාලය ඔවුන්ට ඉතා කෙටි කාලයක් ලෙස දැනී ඇත. එපමණක් නොව, ඔවුන් තමන්ගේම ගණනය ගැන ද සැක සහිත වී "ඔබ ගණන් කරන්නන්ගෙන් (මලායිකාවරුන්ගෙන්) විමසන්න" යැයි පවසති. එනම්, කාලය ගණනය කිරීමේ නිරත වූවන් වන මලායිකාවරුන්ගෙන් අපගේ රැඳී සිටීමේ කාලය විමසා බලන්න යනුවෙනි. මෙය ඔවුන්ගේ අතිශය දුර්වලතාවය සහ අසරණ භාවය පෙන්නුම් කරයි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

* ලෝක ජීවිතය ඉතා කෙටි කාලයකි. අපාවාසීන්ට පවා තම ලෝක ජීවිතය දිනක් හෝ දිනක කොටසක් ලෙස දැනෙන විට, අප විසින් මෙම කෙටි කාලය අල්ලාහ්ට අවනත වීමේදී සහ යහපත් ක්රියා කිරීමේදී ගත කළ යුතුය.

* මෙලොව ජීවිතයේ දීර්ඝ කාලය ගැන රැවටී නොසිටිය යුතුය. මරණයෙන් පසු ජීවිතය සදාකාලික වන අතර, එහි සැප හෝ දුක කිසිදා අවසන් නොවේ.

* අපාවේ දඬුවම කෙතරම් දරුණුද යත්, එය විඳින්නන්ට කාලය පිළිබඳ හැඟීම පවා අහිමි වී යයි. එබැවින් අප සැමවිටම අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් ආරක්ෂා වීමට උන්වහන්සේගෙන් ඉල්ලා සිටිය යුතුය.

* මෙලොව ජීවිතයේ සුඛෝපභෝගී බව සහ දීර්ඝායුෂ පිළිබඳ අතිශයෝක්තියෙන් ඇලී සිටීම නුවණට හුරු නොවේ. සැබෑ ජීවිතය පරලොව ජීවිතයයි.