Surah As-Saffat — Aya 104

Ma’anonin Kalmomi:

• "نَادَيْنَاهُ": Mun kira shi (Ibrahim) da sauti.
• "أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ": Cewa, "Ya Ibrahim!"

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan yanayi mai tsananin wahala, lokacin da Annabi Ibrahim ya miƙa wuyansa domin yanka ɗansa Isma’ila bisa umarnin Allah, sai Allah ya kira shi da sautin gaggawa da jinƙai: "Ya Ibrahim!" Wannan kira ya zo ne a daidai lokacin da ya nuna cikakkiyar biyayya da gaskatawar mafarkin da Allah ya nuna masa. Allah ya sanar da shi cewa ya cika abin da aka umarce shi, kuma ya gaskata mafarkin da ya gani. Wannan kira shi ne mafarin sauyawa daga gwaji zuwa samun sauki, kuma ya nuna cewa Allah ba ya barin masu aminci a cikin wahala, sai ya ba su taimako a lokacin da suka fi buƙata.

Fa’idojin Ayoyin:

1. Wannan aya tana nuna cewa Allah yana sauraron bayinsa a lokacin wahala, kuma yana taimaka musu a lokacin da suka fi buƙata, idan sun nuna cikakkiyar biyayya.
2. Tana ƙarfafa muminai su dage a kan biyayya ga Allah ko da a cikin mawuyacin hali, domin sakamakon biyayya shi ne sauki da taimako daga Allah.
3. Tana nuna cewa gwajin Allah ba ya wuce ƙarfin bawa, kuma bayan wahala akwai sauƙi, kamar yadda aka ce wa Ibrahim bayan gwajin da ya yi.
4. Tana koya mana cewa aminci da gaskatawar alkawuran Allah suna kawo jinƙai da albarka, kuma Allah yana son ya cece mu daga matsaloli kamar yadda ya ceci Ibrahim.