ሱረቱ አን-ናህል — አንቀጽ 38

የቃላት ፍች፡-

• وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ — በአላህ ስም ጠንካራና የተጠናከረ መሐላ አደረጉ።
• لَا يَبْعَثُ — አያነሳም (አያስነሳም)።
• بَلَىٰ — አዎን (በእርግጥ ያነሳቸዋል)።
• وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا — በእርሱ ላይ የግዴታ የሆነ እውነተኛ ቃል ኪዳን።

የአንቀጽ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

እነዚህ አጋሪዎች (የመካ ከሓዲዎች) በአላህ ስም ጠንካራ መሐላቸውን አድርገው፣ “አላህ የሞተን ሰው አያነሳም” ብለው አጥብቀው እንደማያምኑ ገለጹ። ይህን በማለታቸው ምንም አይነት ማስረጃ አልነበራቸውም፤ ይህ የእነርሱ ግምትና የውሸት ክስ ብቻ ነበር።

አላህ ሱብሃነሁ ወተዓላ በዚህ አንቀጽ ላይ መልስ ሲሰጥ “በእርግጥ (ያነሳቸዋል)” አለ። ማለትም አላህ ሁሉንም የሞቱትን ፍጡራን በትንሳኤ ቀን ከመቃብራቸው ያስነሳቸዋል። ይህ የትንሳኤ ቀን መምጣት በአላህ ላይ የግዴታ ቃል ኪዳን ነው፤ እርሱም እውነተኛ ነው፤ አይጥሰውም። ነገር ግን አብዛኞቹ ሰዎች የአላህን ችሎታ አለማወቃቸው ምክንያት ትንሳኤን ይክዳሉ። እነዚህ “አብዛኞቹ ሰዎች” የሚለው ቃል የሚያመለክተው ከሓዲዎችንና ትንሳኤን የሚያስተባብሉትን ነው።

ከአንቀጹ የተገኙ ጥቅሞች፡-

1. ትንሳኤ በእርግጠኝነት የሚመጣ እውነት መሆኑን ማወቅ የእምነት መሠረት ነው፤ ይህን የሚያምን ሰው ለሞት በኋላ ሕይወት ይዘጋጃል።
2. አላህ በቃሉ የገባው ቃል ኪዳን ፈጽሞ አይጥስም፤ ትንሳኤ የአላህ የግዴታ ተስፋ ነው፤ ስለዚህ በእርሱ ላይ መተማመን ይገባል።
3. የሰው ልጅ ዕውቀት ውስን ነው፤ አላህ በሞት የተለያዩትን አካላት እንደገና የመፍጠር ችሎታ እንዳለው ማወቅ ለአመኔታ ያበቃል።
4. ይህች አንቀጽ ለሙስሊም ተስፋን ትሰጣለች፤ ሞት መጨረሻ አይደለም፤ ከእርሱ በኋላ የበለጠ ዘላለማዊ ሕይወት አለ፤ በዚያ ቀን ጻድቃን ዋጋቸውን ያገኛሉ።