Surah Ash-Shu'ara — Aya 44

Ma’anar Kalmomi:

• حِبَالَهُمْ: igiyoyinsu.
• عِصِيَّهُمْ: sandunansu.
• بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ: suna rantsuwa da girman Fir’auna da iko.

Tafsirin Ayar:

A lokacin da suka taru a filin wasa, sai suka jefa igiyoyinsu da sandunansu, kuma ga alama mutane suna ganin kamar sun zama macizai masu rarrafe saboda sihirinsu mai ƙarfi. Sa’an nan suka yi rantsuwa da girman Fir’auna da ikonsa, suna cewa: “Lalle ne mu, haƙiƙa, mu ne masu rinjaye a kan Musa.” Wannan magana ta fito daga girman kai da ƙarfin zuciya da suke da shi, amma ba su san cewa ikon Allah ya fi dukan abin da suke da shi ba. Sun dogara ga sihirinsu da rantsuwar da suka yi da girman Fir’auna, amma sun manta cewa nasara tana hannun Allah ne kaɗai, ba ta hannun wani halitta ba.

Fa’idodin Darasi:

1. Ƙarfin ɗan adam da duk abin da yake da shi na iya zama ruwan sama idan Allah bai yarda ba; nasara ta gaskiya tana daga Allah ne kaɗai.
2. Rantsuwa da wanda ba Allah ba, kamar Fir’auna, abin ƙyama ne kuma ba ya amfani a gaban Allah, domin dukan iko na Allah ne.
3. Wannan labari yana ƙarfafa mumini ya dogara ga Allah, domin duk makircin maƙiya, ko da ya yi ƙarfi, Allah zai iya rushe shi cikin ɗan lokaci.
4. Yana nuna mana cewa shirka da girman kai na halitta ba su da wani daraja a wajen Allah, kuma mumini ya kamata ya nisanta daga wannan hali.