ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 58

የቃላት ትርጉም፡-

• مَا تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ፡- ያንን የምትቸኩሉበትን (ማለትም ቅጣትን)።
• لَقُضِيَ الْأَمْرُ፡- ጉዳዩ በተፈረደ ነበር (ማለትም ቅጣቱ በወረደ ነበር)።
• بِالظَّالِمِينَ፡- በበዳዮቹ (በአጋሪዎቹ)።

የአንቀጹ ትንታኔ (ተፍሲር)፡-

አንተ መልእክተኛ ሆይ! ለእነዚያ ቅጣትን በመጣደፍ ለሚፈታተኑህ አጋሪዎች በላቸው፡- «የምትቸኩሉበት ቅጣት በእጄ ቢኖር ኖሮ፣ ወዲያውኑ ባወረድኩት በነበረ ነበር፤ በዚያን ጊዜም በእኔና በእናንተ መካከል ያለው ጉዳይ በተፈረደ ነበር (ማለትም ቅጣቱ በመውረዱ ከእናንተ በተለያይሁ ነበር)።» ነገር ግን ያ ጉዳይ የአላህ ብቻ ነው እንጂ የእኔ አይደለም። አላህ በበዳዮቹ (በአጋሪዎቹ) ላይ ዐዋቂ ነው፤ ለእነርሱ የተወሰነውን ጊዜ ያውቃል፣ እንደ ፍላጎታቸው አይቸኩልም፤ ይልቁንም በትዕግስት ይጠብቃቸዋል፣ በወቅቱም ይቀጣቸዋል። ስለዚህ ቅጣትን ማውረድ የአላህ ፍርድ ብቻ ነው፣ እርሱም ለበዳዮች ቅጣትን መቼ እንደሚያወርድ ዐዋቂ ነው።

ከአንቀጹ የተገኙ ጥቅሞች፡-

1. ነቢዩ (ሰለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) ቅጣትን የማውረድ ሥልጣን እንደሌላቸው መግለጽ፤ ይህም ነቢይነታቸውን የሚያጠናክር እና ከአላህ ጋር ተጋሪ እንዳልሆኑ የሚያሳይ ነው።
2. አላህ በባሮቹ ላይ ቸርነቱ ሰፊ መሆኑን ያሳያል፤ ቅጣትን ለማውረድ አይቸኩልም፣ ነገር ግን እንዲመለሱ እድል ይሰጣቸዋል።
3. በደለኞች ላይ የአላህ ዕውቀት የተሟላ መሆኑን ማወቅ፤ እርሱ ሁሉንም ዐዋቂ ነው፣ ምንም ነገር ከእርሱ አይደበቅም።
4. አላህ ለፍርዱ የተወሰነ ጊዜ እንዳለው ማመን፤ ቅጣት ወይም እርዳታ የሚመጣው በእርሱ ጥበብ በተወሰነው ጊዜ ነው እንጂ በሰዎች ቸኩልነት አይደለም።
5. ሙስሊሙ በአላህ ላይ መመካት እና ከእርሱ በስተቀር ሌላ ጠባቂ እንደሌለው ማወቅ፤ ይህም በልቡ ውስጥ እምነትንና እርጋታን ይጨምርለታል።