ሱረቱ አል-ሂጅር — አንቀጽ 45

የቃላት ትርጉም፡-

• መትቀዪን (አል-ሙተቀዪን)፡- አላህን የሚፈሩ፣ ያዘዘውን የሚፈጽሙ እና ከከለከለው የሚርቁ ምእመናን።
• ጀናት (ጃናት)፡- የአትክልት ጓሮዎች (ገነቶች)።
• ዑዩን (ዑዩን)፡- የሚፈሉ ምንጮችና ወንዞች።

የአንቀጹ ትንታኔ (ተፍሲር)፡-

አላህ በዚህ አንቀጽ ላይ እንዲህ ይላል፡- እነዚያ አላህን የፈሩ፣ ትእዛዙን የተቀበሉና ከክልክሉ የራቁ ምእመናን፣ በገነት ውስጥ በሚገኙ የአትክልት ጓሮዎችና በሚፈሉ ምንጮችና ወንዞች መካከል ይኖራሉ። ይህ የነሱ ዋጋና ሽልማት ነው። እነዚህ ገነቶች ከሁሉም ጉዳትና ስቃይ የጸዱ፣ በውስጣቸው የሚፈሱ ወንዞችና ምንጮች ያሏቸው ሲሆኑ፣ አላህ ከልቦቻቸው ጥላቻንና ቂምን ያስወግዳል። በገነት ውስጥ እንደ ወንድማማቾች ተዋደው ይኖራሉ፣ ፊቶቻቸው በመተያየትና በመዋደድ ይጋፈጣሉ፣ በከፍተኛ አልጋዎች ላይ ይቀመጣሉ፣ ድካምና ደክም አይነካቸውም፣ በውስጧም ዘላለም ይቆያሉ።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. አላህን መፍራት (ተቅዋ) ወደ ገነት የሚያደርስ ትልቁ መንገድ መሆኑን እንረዳለን፤ ተቅዋ ማለት ትእዛዝን መፈጸምና ክልክልን መራቅ ነው።
2. ገነት ውበትና ደስታ የተሞላባት ስፍራ መሆኗን እንረዳለን—በአትክልቶች፣ በወንዞችና በምንጮች የተሞላች ናት፤ ይህ ለምእመናን ተስፋ ይሰጣቸዋል።
3. በገነት ውስጥ ከልቦች ጥላቻና ቂም ይወገዳል፤ ምእመናን በፍቅርና በወንድማማችነት ይኖራሉ—ይህ በምድር ላይም የፍቅርና የአንድነት መንፈስ እንዲኖረን ያስተምረናል።
4. ገነት ዘላለማዊ መሆኗን እንረዳለን—በውስጧ ድካም፣ ስቃይና ሞት የለም፤ ይህ ለምእመናን ትልቅ ተስፋና ማበረታቻ ነው።
5. አንቀጹ የሚያሳየን አላህ ለታዛዦቹ ባሪያዎች እጅግ ሩኅሩኅና ለጋስ መሆኑን ነው—በጥቂት የምድር ሕይወት ጥረት፣ ዘላለማዊና የማይገለጽ ደስታን ይሰጣቸዋል።