ሱረቱ አል-በቀራ — አንቀጽ 91

የቃላት ማብራሪያ፦

• ﴿وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ﴾፦ “ለእነሱም በተባለ ጊዜ” ማለት ነው። እዚህ ላይ የሚነገራቸው አይሁዶች ናቸው።
• ﴿آمِنُوا بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ﴾፦ “አላህ ባወረደው (ቁርአን) እመኑ” ማለት ነው።
• ﴿نُؤْمِنُ بِمَا أُنزِلَ عَلَيْنَا﴾፦ “በእኛ ላይ በወረደው (ተውራት) እናምናለን” ማለት ነው።
• ﴿وَيَكْفُرُونَ بِمَا وَرَاءَهُ﴾፦ “ከእሱ ውጪ ያለውን (ቁርአንን) ይክዳሉ” ማለት ነው። “وَرَاءَهُ” ማለት “ከእሱ በኋላ የመጣው” ወይም “ከእሱ ሌላ ያለው” ማለት ነው።
• ﴿مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ﴾፦ “እነሱ ያላቸውን (ተውራት) የሚያረጋግጥ” ማለት ነው።
• ﴿فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنبِيَاءَ اللَّهِ﴾፦ “ታዲያ ለምን የአላህን ነቢያት ትገድላላችሁ?” ማለት ነው። ይህ ጥያቄ የነበረውን የአባቶቻቸውን ግድያ የሚያስታውስና እነሱም በዚያ የተስማሙ መሆናቸውን የሚያመለክት ነው።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

አላህ ለእነዚህ አይሁዶች እንዲህ ይላል፦ አንድ ሰው ለእነሱ “አላህ በነቢዩ ሙሐመድ ላይ ያወረደውን ቁርአን እመኑ፤ እሱ ከእግዚአብሔር የመጣ እውነትና መመሪያ ነው” ቢላቸው፣ እነሱ ግን “እኛ በእኛ ነቢያት ላይ የወረደውን (ተውራትን) እናምናለን፤ እሱ ብቻ በቂያችን ነው” ይላሉ። ከዚያም በሙሐመድ ላይ የወረደውን ቁርአን ይክዳሉ። ነገር ግን ቁርአን እውነት ነው፤ እነሱ ያደሩትን ተውራት የሚያረጋግጥና የሚመስክርለት ነው። እነሱ በተውራት ላይ በእውነት አማኞች ቢሆኑ ኖሮ ቁርአንንም በእርግጥ ያመኑበት ነበር፤ ምክንያቱም ቁርአን የተውራትን እውነትነት የሚያረጋግጥ ነውና።

ከዚያም አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ እንዲህ እንዲል አዘዘው፦ “እናንተ በእውነት በተውራት አማኞች ከሆናችሁ፣ ታዲያ ለምን ከዚህ በፊት የአላህን ነቢያት ገደላችሁ? አባቶቻችሁ ነቢያትን ገድለዋል፤ እናንተም በዚያ ድርጊት ተስማምታችሁ ነበር። በተውራት ውስጥ ነቢያትን ከመግደል ተከልክላችኋል። እንዲህ ያለውን ክልከላ አልተጠበቃችሁትም። ይህ ድርጊታችሁ በተውራት ላይ ያላችሁ እምነት እውነተኛ አለመሆኑን ያሳያል።”

ይህ አንቀጽ ሁለት ትምህርቶችን ይዟል፦

አንደኛ፣ እውነተኛ እምነት ሁሉንም ከአላህ የመጡ መጻሕፍትና ነቢያትን ማመንን ይጠይቃል። አንዱን መጽሐፍ አምኖ ሌላውን መካድ እውነተኛ እምነት አይደለም። ቁርአን የቀደሙትን መጻሕፍት እውነትነት የሚያረጋግጥ ስለሆነ እሱን ማመን ግዴታ ነው።

ሁለተኛ፣ የቀድሞ አባቶቻቸው ነቢያትን መግደላቸው እና እነሱም በዚያ መስማማታቸው የእምነታቸውን ውሸት ያጋልጣል። እውነተኛ አማኝ የአላህን ነቢያት አይገድልም፤ አይጠላቸውምም። እኛ ሙስሊሞች ሁሉንም ነቢያት እናከብራለን፤ ሁሉንም ከአላህ የመጡ መጻሕፍት እናምናለን። ቁርአን የመጨረሻውና ሁሉንም የሚያረጋግጥ መጽሐፍ ነው። እሱን መከተል የቀደሙትን ነቢያት መከተል ማለት ነው። እሱን መካድ ግን ሁሉንም ነቢያትና መጻሕፍት መካድ ነው። እንግዲህ ወደ እውነት ተመልሱ፤ ቁርአንን አምኑ፤ የዘላለም ደስታን ታገኛላችሁ።