සූරා අල්-ආරාෆ් — ආයාත් 56

වචනාර්ථ පැහැදිලි කිරීම්:

* "තුෆ්සිදූ" (تُفْسِدُوا): අපිරිසිදු කිරීම, විනාශ කිරීම, අවුල් ජාලා ඇති කිරීම, අයුක්තිය හා පාප ක්රියා පැතිරවීම.

* "ඉස්ලාහිහා" (إِصْلَاحِهَا): එහි (භූමියේ) ප්රතිසංස්කරණය. එනම්, අල්ලාහ් විසින් ධර්ම දූතයන් එවීමෙන් සහ ඔහුට කීකරු වීමෙන් භූමිය හොඳ තත්ත්වයට පත් කිරීම.

* "ඛව්ෆන්" (خَوْفًا): බියෙන් - අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට බිය වීම.

* "තමඅන්" (طَمَعًا): බලාපොරොත්තුවෙන් - අල්ලාහ්ගේ ත්යාගය හා දයාව අපේක්ෂා කිරීම.

* "මුහ්සිනීන්" (الْمُحْسِنِينَ): දැහැමියන් - යහපත් ක්රියා කරන්නන්, අල්ලාහ් දකිනවා මෙන් ඔහුට නමස්කාර කරන්නන්.

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් තආලා තම ගැතියන්ට අනුශාසනා කරන්නේ, භූමියේ කිසිදු ආකාරයක අවුල් ජාලා ඇති නොකරන ලෙසයි. එනම්, පාප ක්රියා, අයුක්තිය, අපරාධ, අන් අයගේ අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කිරීම වැනි දේවලින් වැළකී සිටින ලෙසයි. මන්ද, අල්ලාහ් තආලා ධර්ම දූතයන් (පණිවිඩකරුවන්) එවීමෙන් සහ ඔවුන්ගේ ඉගැන්වීම් අනුගමනය කිරීමට මඟ පෙන්වීමෙන්, භූමිය යහපත් තත්ත්වයකට පත් කර ඇත. එබැවින් එම යහපත් තත්ත්වය විනාශ කරමින්, නැවත අවුල් ජාලා ඇති කිරීම ඉතාම නරක ක්රියාවකි.

තවද, අල්ලාහ් තආලා තම ගැතියන්ට ආදේශ කරන්නේ, ඔහුගෙන් පමණක් ඉල්ලීම් කරන ලෙසයි. එනම්, ඔහුගේ දඬුවමට බියෙන් සහ ඔහුගේ දයාව හා ත්යාගය බලාපොරොත්තුවෙන්, ඔහුට පමණක් යාච්ඤා කරන ලෙසයි. යාච්ඤාව යනු නමස්කාරයේ හරයයි. එබැවින් එය අල්ලාහ්ට පමණක් කළ යුතුය.

අවසානයේදී, අල්ලාහ් තආලා තම ගැතියන්ට දැනුම් දෙන්නේ, ඔහුගේ දයාව දැහැමියන්ට (මුහ්සිනීන්) ඉතා ආසන්න බවයි. එනම්, යහපත් ක්රියා කරන්නන්, අල්ලාහ්ට කීකරු වීමේදී සහ ඔහුගේ නියෝග පිළිපැදීමේදී උත්තම තත්ත්වයක සිටින්නන්ට අල්ලාහ්ගේ දයාව, ආරක්ෂාව සහ උපකාරය නියත වශයෙන්ම ළඟා වනු ඇත.

උපදේශනා සහ පාඩම්:

1. භූමියේ සාමය හා යහපත ඇති කිරීම: මෙම ආයාව අපට උගන්වන්නේ, භූමියේ සාමය, සමගිය සහ යහපත ඇති කිරීමට උත්සාහ කිරීම අපගේ වගකීමක් බවයි. අවුල් ජාලා, අයුක්තිය සහ විනාශය පැතිරවීමෙන් වැළකී සිටීම අනිවාර්ය වේ.
2. බිය සහ බලාපොරොත්තුව අතර සමතුලිතතාවය: සැබෑ මුස්ලිම්වරයෙකු අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට බිය විය යුතු අතරම, ඔහුගේ දයාව හා ත්යාගය ගැන බලාපොරොත්තුවෙන් ද සිටිය යුතුය. මෙම බිය සහ බලාපොරොත්තුව යන දෙකම අල්ලාහ් වෙත ළඟා වීමට මාර්ගයකි.
3. දැහැමිකමේ උත්තමත්වය: අල්ලාහ්ගේ දයාව දැහැමියන්ට ආසන්න බව මෙමගින් පැහැදිලි වේ. එබැවින් අප සැමවිටම යහපත් ක්රියා කිරීමට, අවංක වීමට සහ අල්ලාහ්ගේ ආදේශයන්ට අනුකූලව ජීවත් වීමට උත්සාහ කළ යුතුය. මෙයයි සාර්ථකත්වයේ මාවත.