ሱረቱ አል-ሂጅር — አንቀጽ 66

1. የቃላት ማብራሪያ፦

• ወቀደይና (وَقَضَيْنَا)፦ ወሰንን፣ አወጣን፣ አሳወቅን ማለት ነው።
• ኢለይሂ (إِلَيْهِ)፦ ወደ እርሱ (ወደ ሉጥ) ማለት ነው።
• ዳቢረ (دَابِرَ)፦ መጨረሻ፣ ቀሪ፣ የመጨረሻው ክፍል ማለት ነው።
• መቅጡዕ (مَقْطُوعٌ)፦ የተቆረጠ፣ የጠፋ፣ የተወገደ ማለት ነው።
• ሙስቢሒን (مُّصْبِحِينَ)፦ ጠዋት ሲገቡ፣ እንደ ንጋት ሲሆን ማለት ነው።

1. የአንቀጹ ትርጉም፦

አላህ ወደ ሉጥ ይህን ውሳኔ አሳወቀ፤ እርሱም እነዚህ ሰዎች (የሉጥ ሕዝቦች) ሁሉም ጠዋት ሲገባ እንደሚጠፉና አንድም ቀሪ እንደማይኖራቸው ነው። ማለትም አላህ ያ የተወሰነውን ትእዛዝ በወህይ ለሉጥ አሳወቀ፤ የእነዚህ ሕዝቦች መጨረሻ ሙሉ በሙሉ የተቆረጠ ሲሆን ይህም ንጋት ሲገባ ይፈጸማል። ከእነሱ አንድም አያመልጥም፣ ሁሉም ይጠፋሉ።

1. ከአንቀጹ የሚወጡ ትምህርቶችና ጥቅሞች፦

• አላህ ለነቢያቱ የሚሰጠው ወህይና ማሳወቂያ እውነተኛና የማይቀር ነው። እርሱ የሚወስነው ነገር በተወሰነው ጊዜ በትክክል ይፈጸማል።
• አላህ ፍትሕ ያለው ገዢ ነው፤ ኃጢአትን በመሥራት ላይ የጸኑትን ሕዝቦች ቅጣት ይመጣባቸዋል። ነገር ግን እርሱ ለኃጢአተኞች ጊዜ ይሰጣል፤ የተወሰነው ጊዜ ሲደርስ ግን አያስቀርም።
• አላህ ነቢያቱንና አማኞችን ከጠላቶቻቸው እንደሚያድናቸው የሚያሳይ ትምህርት አለበት። ሉጥ በዚህ ወረር ውስጥ ከተጠፉት ሕዝቦች መካከል አልነበረም፤ አላህ አዳነው።
• የአላህ ቃል እውነት መሆኑንና የእርሱ ውሳኔ የማይቀር መሆ