ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 46

የቃላት ማብራሪያ፦

• አራአይቱም፦ ንገሩኝ፣ አስታውቁኝ ማለት ነው።
• አኸዘ፦ ወሰደ፣ አጠፋ ማለት ነው።
• ሰምዐኩም፦ መስሚያዎን (ጆሮዎን)።
• አብሷረኩም፦ ማየትን (ዓይኖቻችሁን)።
• ኸተመ፦ በማኅተም ዘጋ፣ አተመ ማለት ነው።
• ቁሉብኩም፦ ልቦቻችሁን።
• የእቲኩም ቢሂ፦ ያንን (የተወሰደውን) ያመጣላችሁ ማለት ነው።
• ኑሷሪፉ፦ እንደጋጥማለን፣ እናብራራለን፣ በተለያዩ መንገዶች እናቀርባለን ማለት ነው።
• የሷዲፉን፦ ይዞራሉ፣ ይርቃሉ፣ ይከለክላሉ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሶ.ዐ.ወ) እንዲህ እንዲል አዘዘው፦ እነዚህን አላህን ከሚያጋሩ ሰዎች ጠይቃቸውና ንገራቸው፦ ንገሩኝ፣ አላህ መስሚያዎን ወስዶ ጆሮ ደንቆሮ ቢያደርጋችሁ፣ ማየትንም ወስዶ ዓይነ ስውር ቢያደርጋችሁ፣ በልቦቻችሁ ላይም ማኅተም ለጥፎ ምንም ነገር እንዳትረዱ ቢያደርጋችሁ፣ ከአላህ ሌላ ይህን የተወሰደውን ነገር መልሶ የሚያመጣላችሁ አምላክ ማን ነው? ማንም የለም። ይህን የሚያደርግ አላህ ብቻ ነው።

ከዚያም አላህ ለነቢዩ እንዲህ አለው፦ እነዚህ ሰዎች እውነትን እንዲያዩ ምን ያህል የተለያዩ ማስረጃዎችንና ምልክቶችን እንደምናቀርብላቸው ተመልከት። ነገር ግን ከዚህ ሁሉ በኋላ እነሱ ከእውነት ይዞራሉ፣ ይርቃሉ፣ አያስቡም፣ አይጠነቀቁም።

ይህ አንቀጽ ሰው ሁሉ አላህ የሰጠውን የመስማት፣ የማየትና የማሰብ ችሎታ እንደ ስጦታ መቁጠር እንዳለበት ያስተምረናል። እነዚህ ችሎታዎች በእጃችን ያሉ አይደሉም፤ አላህ በፈቃዱ ሊወስዳቸው ይችላል። ስለዚህ እነሱን በመጠቀም አላህን ማወቅ፣ እርሱን ማመስገንና ትእዛዞቹን መፈጸም ይገባናል። ይህች አንቀጽ የአላህን ኃያልነትና የሰውን ድካም በግልጽ የሚያሳይ ሲሆን፣ ልባችንን ለእውነት ክፍት አድርገን አላህን ብቻ ማምለክ እንዳለብን ያስታውሰናል። አላህ በቸርነቱ ምልክቶቹን በተለያዩ መንገዶች ያብራራልን፤ እኛም ከዚህ በመጠቀም ወደ እርሱ እንመለስ፣ አመስጋኞች ከሆኑት እንሁን።